Mięta pieprzowa

(Mentha piperita)

Mięta jest jedną z najstarszych roślin leczniczych świata. Znana była jako lek starożytnej medycynie chińskiej.

Ma działanie przeciwskurczowe, uspokajające, przeciwwymiotne, dezynfekcyjne, przeciwbólowe. Pobudza wydzielanie soków trawiennych, działa przeciwfermentacyjnie, wiatropędnie. Przyspiesza wydzielanie soków trawiennych.

Najważniejszymi składnikami mięty pieprzowej są: złożony z 50% mentolu, mentonu i innych substancji olejek lotny, tymol, limonen, garbniki, gorycze, flawonoidy, kwasy organiczne, sole mineralne i inne aktywne związki.

Przeciwwskazania

  • przy nadwrażliwości na miętę lub mentol
  • przy kamicy żółciowej oraz chorobach dróg żółciowych
  • na zgagę, napar może ją nasilać
  • u dzieci do 2 roku życia
  • przy chorobie refluksowej przełyku (GERD)

Działanie

Surowiec mięty, a zwłaszcza mentol i jego estry, działa bakteriobójczo, przeciwskurczowo, przeciwzapalnie, żółciotwórczo i żółciopędnie. Zioło pobudza także cały układ trawienny do wydzielania soków wzmagając trawienie, poprawia apetyt i obniża ciśnienie krwi.

Surowca używa się przy wzdęciach, kolce jelitowej i w zaburzeniach przewodu pokarmowego, układu nerwowego objawiających się w bezsenności, migrenie, nerwobólach, drgawkach nerwowych i w zaburzeniach menstruacyjnych.

Różne przetwory z tego surowca jak olejek eteryczny mają też zastosowanie zewnętrzne przy różnych chorobach skórnych jak świąd skóry, przekrwienie błon śluzowych nosa, a także do płukania jamy ustnej, przy zapaleniach dziąseł, gardła i krtani. Olejek miętowy jest stosowany w kosmetyce, jako dodatek aromatyczny do płynów odświeżających jamę ustną, past do zębów, płynów do kąpieli itp.

1