Babka lancetowata

(Plantago lanceolata L.)

Babka jest jedną z najpopularniejszych roślin na Ziemi. Jest to gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych. W stanie naturalnym rośnie w Europie, Azji i Ameryce Północnej, lecz rozprzestrzenił się także i na inne kontynenty.

Na świecie znanych jest około 200 gatunków tej rośliny. W Polsce rośnie dziko w dwóch gatunkach: babka zwyczajna-szerokolistna (Plantago maior) i babka lancetowata-wąskolistna (Plantago lanceolata). Oprócz nich uprawia się babkę płesznik (Plantago psyllium). Rośliny te, ze względu na swoje właściwości lecznicze, są wykorzystywane od wieków na różne dolegliwości.

Zastosowanie

  • na rany
  • nieżyt żołądka
  • zespół jelita drażliwego
  • wrzody żołądka
  • biegunka
  • przeziębienie

Jako surowiec leczniczy wykorzystuje się liście i nasiona

Świeże ziele babki w smaku jest cierpkie, gorzkie i słone. Zapach jest słaby, trudny do określenia. Pomimo tego, w wielu krajach Europy, młode liście babki są zjadane jako dodatek do surówek lub gotowane jak szpinak. Oczywiście muszą być świeżo zerwane. Świeże liście można przykładać na zwichnięcia, rany, owrzodzenia. Wyciśnięty z nich sok działa bakteriobójczo.

Napary z wysuszonych liści pomagają oczyścić organizm z toksyn, obniżyć temperaturę, zlikwidować stany zapalne. Działają zbawiennie na układ trawienny, moczowy i oddechowy. Napary z nasion powlekają błony śluzowe chroniąc je przed przekrwieniem i nadmierną przepuszczalnością włosowatych naczyń krwionośnych.

Babka chroni organizm przed wirusami i nowotworami. Polecana jest najczęściej przy takich dolegliwościach jak: nieżyt żołądka, zespół jelita nadwrażliwego, wrzody żołądka, biegunki, w stanach zapalnych układu moczowego i oddechowego.

1