Łuszczyca – wstydliwa choroba

Łuszczyca to choroba, która często pogarsza samopoczucie. Dla większości osób jest to dolegliwość wstydliwa. Skóra dotknięta zmianami jest w miarę możliwości zasłaniana, a w przypadku występowania zmian na twarzy niektóre osoby rezygnują z życia towarzyskiego i unikają kontaktów z ludźmi. Jak sobie radzić z łuszczycą?

Czym jest łuszczyca?

Łuszczyca zwykła to przewlekła, zapalna, nawrotowa i niezakaźna choroba skóry, dotykająca mniej więcej 2-4% populacji. Może występować w każdym wieku i u obu płci, a rozwój zmian chorobowych uzależniony jest między innymi od czynników genetycznych, immunologicznych i środowiskowych. Chociaż przeprowadzono liczne badania to przyczyny powstawania tej nieprzyjemnej choroby nie są do końca poznane.

Jak przebiega łuszczyca?

Łuszczyca przebiega ze zwiększoną, a jednocześnie łagodną proliferacją naskórka. Co razem ze stanem zapalnym sprawia, że powstają zmiany skórne. Mogą mieć one różne nasilenie i występować jako dyskretne zmiany grudkowe, krostki czy też rozległe ogniska plackowate łuszczycy zwykłej. Co ważne, u niektórych pacjentów powstają również zmiany w układzie kostno-stawowym, które mogą pogorszyć jakość życia, a nawet spowodować trwałe kalectwo.

Podtypy łuszczycy

Wyróżnia się dwa podtypy łuszczycy:

• typ I – występuje przed 40 rokiem życia, zwykle około 18-22. Najczęściej w tym przypadku można zaobserwować łuszczycę także w rodzinie. Typ I często nawraca i powoduje rozległe zmiany skórne;
• typ II – pojawia się po 40 roku życia, zwykle po osiągnięciu 55 roku życia. Cechuje się rzadszym występowaniem w rodzinie oraz sporym wpływem środowiskowych czynników wyzwalających.

Czynniki stwarzające ryzyko wystąpienia łuszczycy

Do czynników stwarzających ryzyko łuszczycy zalicza się: oparzenia, rany chirurgiczne, skaleczenia, tatuaż, ukłucia owadów, infekcje paciorkowcowe, bakteryjne i grzybicze, ospa, trądzik, łojotokowe zapalenie skóry, okres dojrzewania, menopauza, ciąża, poród, stres, dieta, alkohol, papierosy, przyjmowanie różnych leków (środki przeciwmalaryczne), zaburzenia metabolizmu, HIV.

Łuszczyca a inne choroby

Razem z łuszczycą mogą występować również inne choroby, przede wszystkim takie, które mają związek z układem sercowo-naczyniowym oraz z zaburzeniami metabolicznymi. Pacjenci walczący z łuszczycą częściej niż inne osoby zmagają się również z: zawałem, chorobą wieńcową, przyspieszoną miażdżycą, zaburzeniami metabolizmu glukozy i cukrzycy, otyłością, udarem mózgu, zatorowością płucną, zakrzepowym zapaleniem żył.

Objawy łuszczycy

W przypadku łuszczycy, na skórze powstają specyficzne płasko wyniosłe grudki, które mogą mieć kolor czerwony lub czerwonobrunatny. Mogą mieć one różną wielkość i niektóre z nich mogą pokrywać biało-szare łuski. Po zdrapaniu, łuski zmian odpadają. Charakterystyczną cechą łuszczycy jest to, że zmiany rozwijają się w miejscu urazu skóry.

Biorąc pod uwagę to, jak duże są wykwity, wyróżnia się:

• łuszczycę plackowatą,
• łuszczycę punkcikowatą,
• łuszczycę geograficzną,
• erytrodermię łuszczycową.

Gdzie występuje łuszczyca?

Zmiany spowodowane łuszczycą mogą pojawić się na różnych miejscach na ciele. Najczęściej występują na kończynach, łokciach, kolanach, tułowiu, okolicy lędźwiowo-krzyżowej, rękach i stopach, paznokciach, fałdach skórnych i na owłosionej skórze głowy. Co ciekawe, wykwity są zwykle symetryczne.

Łuszczyca – najważniejsze informacje na temat choroby

Dolegliwość ta jest przewlekła i często nawraca. W przypadku łuszczycy występują okresu bezobjawowe, które mogą trwać różną ilość czas. Po nich pojawiają się okresy, w których występują zmiany skórne – najczęściej wiosna i jesienią, a często i z powodu różnych pobudzających czynników. Wyróżnia się dwie główne odmiany tej dolegliwości – łuszczycę zwyczajną (cechuje się różnymi zmianami w różnych miejscach, może mieć różne nasilenie) oraz krostkową (charakteryzuje się krostkami o podłożu rumieniowym).

Ponadto wyróżnia się również odmiany kliniczne, takie jak:

• łuszczyca drobnogrudkowa,
• łuszczyca plackowata,
• łuszczyca zwyczajna dłoni i stóp,
• łuszczyca odwrócona,
• łuszczyca owłosionej skóry głowy,
• łuszczyca paznokci,
• erytrodermia łuszczycowa.

Jak leczyć łuszczycę?

Leczenie łuszczycy ma charakter objawowy – niestety, ale nie można całkowicie wyleczyć tę dolegliwość. Terapia ma ograniczyć liczbę zmian skórnych, zmniejszyć ryzyko wystąpienia nawrotu choroby i spowolnić jej postęp. Podczas leczenia wykorzystuje się: 

• leki keratolityczne, 
• leki immunosupresyjne, 
• maści i kremy z glikokortykosteroidami, 
• maści dziegciowe
• fototerapię,
• fotochemioterapię. 

Warto sięgać również po suplementy z cynkiem, a także pić herbatki ziołowe zawierające kwiat rumianku, korzeń łopianu, ostropest plamisty, ziele drapacza, ziele fiołka czy korzeń lukrecji. 

Osoby dotknięte łuszczycą mogą sięgnąć również po preparat do pielęgnacji skóry: Bonicare Sensitive Maść do twarzy i ciała, skóra wrażliwa, atopowa, która znakomicie pielęgnuje skórę z łuszczycą. Regularne stosowanie tego rodzaju maści sprawia, że zmniejsza się uczucie pieczenia i swędzenia. Maść ta zapobiega również przesuszaniu się skóry i sprawia, że jest ona wygładzona i miękka.